Digitale tachograaf
Een digitale tachograaf is een apparaat dat de ritgegevens van een chauffeur vastlegt. In het verleden werden alle gegevens op een aparte schijf genoteerd, maar sinds mei 2006 is het gebruik van een digitale tachograaf verplicht voor vrachtauto’s met aanhangers en sinds 2007 voor iedere vrachtwagen.
.
Gegevens worden op twee manieren opgeslagen met de digitale tachograaf:
- op de persoonsgebonden bestuurderskaart en
- op het apparaat zelf, dat de totaalgegevens van het voertuig over de afgelopen 365 dagen opslaat.
Ook registreert de digitale tachograaf de gegevens van ingevoerde kaarten, foutieve handelingen en pogingen tot fraude.
.
De digitale tachograaf heeft als doel om de rij- en rusttijden beter te kunnen controleren, veiligheid te vergroten en de inspectielast te verminderen. Tevens streeft men met behulp van deze invoering, naar harmonisatie van handhaving in Europa, maar jammer genoeg liggen hier nog steeds de grootste proberen. Door gebrek aan harmonisatie van handhaving, worden Nederlandse chauffeurs die in het buitenland worden gecontroleerd, vaak geconfronteerd met torenhoge boetes als gevolg van minuscule overtredingen. Met de komst van de digitale tachograaf is de marge van de pennenstreep verdwenen en is ieder kleine overtreding zichtbaar, tot 28 dagen terug. Ook overschrijdingen die in Nederland zijn begaan, maar in het buitenland worden ontdekt, kunnen dus worden bekeurd.
.
KNV streeft naar controle op gemiddelde rij- en rusttijden waardoor chauffeurs de mogelijkheid hebben om onder meer uit veiligheidsoverwegingen, bijvoorbeeld een kwartiertje langer door te rijden. In ruil voor controle op gemiddelde rij- en rusttijden, staan bedrijven open voor 100% inspectie. Dit moet zowel nationaal als internationaal worden ingevoerd. Internationaal betekent dit dat de Nederlandse regering bilaterale of multilaterale afspraken moet maken, om dergelijke controlemethode onderling in te voeren.
..
terug naar dossiers
